تبلیغات
پریشان - آه ، باران

پریشان

خون چو می جوشد منش از شعر رنگی می زنم

آه ، باران




ریشه در اعماق اقیانوس دارد -  شاید - 

                    این گیسو پریشان كرده

                                       بید وحشی باران .

یا ، نه ، دریایی است گویی ، واژگونه ، بر فراز شهر ،

                                                 شهر سوگواران .

 

 

هر زمانی كه فرو می بارد از حد بیش

ریشه در من می دواند پرسشی پیگیر ، با تشویش :

رنگ  این شب های وحشت را

                                   تواند شست آیا از دل یاران ؟

 

 

چشم ها و چشمه ها خشك اند .

روشنی ها محو در تاریكی دلتنگ ،

همچنان كه نام ها در ننگ !

 

 

هرچه پیرامون ما غرق تباهی شد .

آه ، باران ،

ای امید جان بیداران !

بر پلیدی ها - كه ما عمری است در گرداب آن غرقیم -

                                         آیا‌، چیره خواهی شد ؟



فریدون مشیری


منبع:
http://www.fereydoonmoshiri.org/



طبقه بندی: شعر، فریدون مشیری،
برچسب ها:آه، باران، شجریان، واژگونه، شهر، اقیانوس، اعماق،
+ نوشته شده در دوشنبه 27 آذر 1391ساعت 22:33 توسط س م نظرات()