تبلیغات
پریشان - هر روز ... هر روز... هر روز...

پریشان

خون چو می جوشد منش از شعر رنگی می زنم

هر روز ... هر روز... هر روز...


هر روز دلم در غم تو زار تر است

وز من دل بیرحم تو بی‌زار تر است

بگذاشتیم غم تو نگذاشت مرا

حقّا که غمت از تو وفادار تر است




                                             هر روز به نو برآید آن دلبر مست

                                                با ساغر پرفتنهٔ پرشور بدست

                                              گر بستانم قرابهٔ عقل شکست

                                           ور نستانم ندانم از دستش رست





هر روز حجاب بی قراران بیش است

زان درد من از قطرهٔ باران بیش است

آنجا که منم تا که بدانجا که منم

دو کون چه باشد که هزاران بیش است





                                                       هر روز دلم نو شکری نوش کند

                                                       کز ذوق گذشته‌ها فراموش کند

                                                          اول باده ز عاشقی نوش کند

                                                        آنگاه دهد به ما و مدهوش کند





هر روز بیاید آن سپهدار سماع

چون باد صبا بسوی گلزار سماع

هم طوطی و عندلیب در کار سماع

هم گردد هر درخت پربار سماع




                                                 هر روز نو برآئی ای دلبر جان

                                            سودای نوی درافکنی در سر جان

                                              در ده پرده بهر سحر ساغر جان

                                                ای تو پدرِ جانِ من و مادرِ جان








هر روز پگاه خیمه بر جوی زنی

صد نقش تو بر گلشن خوشبوی زنی

چون دف دل ما سماع آنگاه کند

کش هر نفسی هزار بر روی زنی



                                               هر روز ز عاشقی و شیرین رائی

                                                    مر عاشق را پیرهنی فرمائی

                                                     ای یوسف روزگار ما یعقوبیم

                                                   پیراهن تست چشم را بینائی



مولانا

   




طبقه بندی: مولانا، شعر،
برچسب ها:هر روز دلم در غم تو زار تر است، هر روز به نو برآید آن دلبر مست، هر روز حجاب بی قراران بیش است، هر روز دلم نو شکری نوش کند، هر روز بیاید آن سپهدار سماع، مولانا، چون دف دل ما سماع آنگاه کند،
+ نوشته شده در یکشنبه 19 خرداد 1392ساعت 19:06 توسط س م نظرات()