پریشان

خون چو می جوشد منش از شعر رنگی می زنم

ای مه ناپدید من...


عید نمای عید را ای تو هلال عید من

گوش بمال ماه را ای مه ناپدید من


بود من و فنای من خشم من و رضای من

صدق من و ریای من قفل من و کلید من


اصل من و سرشت من مسجد من کنشت من

دوزخ من بهشت من تازه من قدید من


جور کنی وفا بود درد دهی دوا بود

لایق تو کجا بود دیده جان و دید من


پیشتر از نهاد جان لطف تو داد داد جان

ای همگی مراد جان پس تو بدی مرید من


ای مه عید روی تو ای شب قدر موی تو

چون برسم بجوی تو پاک شود پلید من


جسم چو خانقاه جان فکرت‌ها چو صوفیان

حلقه زدند و در میان دل چو ابایزید من


دم نزم خمش کنم با همه رو ترش کنم

تا که بگوییم تویی حاضر و مستفید من



مولانا





طبقه بندی: مولانا، شعر،
برچسب ها:عید نمای عید را ای تو هلال عید من، عید، فطر، رمضان، اصل من و سرشت من مسجد من کنشت من، مولانا، خمش،
+ نوشته شده در پنجشنبه 17 مرداد 1392ساعت 13:00 توسط س م نظرات()

بیش میازار مرا...


یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا

یار تویی غار تویی خواجه نگهدار مرا


نوح تویی روح تویی فاتح و مفتوح تویی

سینه مشروح تویی بر در اسرار مرا


نور تویی سور تویی دولت منصور تویی

مرغ کُهِ طور تویی خسته به منقار مرا


قطره تویی بحر تویی لطف تویی قهر تویی

قند تویی زهر تویی بیش میازار مرا


حجره خورشید تویی خانه ناهید تویی

روضهٔ امید تویی راه ده ای یار مرا


روز تویی روزه تویی حاصل دریوزه تویی

آب تویی کوزه تویی آب ده این بار مرا


دانه تویی دام تویی باده تویی جام تویی

پخته تویی خام تویی خام بمگذار مرا


این تن اگر کم تندی راه دلم کم زندی

راه شدی تا نبدی این همه گفتار مرا



مولانا





طبقه بندی: مولانا، شعر،
برچسب ها:یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا، بیش میازار مرا، راه ده ای یار مرا، آب ده این بار مرا، خام بمگذار مرا، این همه گفتار مرا، مولانا،
+ نوشته شده در سه شنبه 25 تیر 1392ساعت 05:50 توسط س م نظرات()

هر روز ... هر روز... هر روز...


هر روز دلم در غم تو زار تر است

وز من دل بیرحم تو بی‌زار تر است

بگذاشتیم غم تو نگذاشت مرا

حقّا که غمت از تو وفادار تر است




                                             هر روز به نو برآید آن دلبر مست

                                                با ساغر پرفتنهٔ پرشور بدست

                                              گر بستانم قرابهٔ عقل شکست

                                           ور نستانم ندانم از دستش رست





هر روز حجاب بی قراران بیش است

زان درد من از قطرهٔ باران بیش است

آنجا که منم تا که بدانجا که منم

دو کون چه باشد که هزاران بیش است





                                                       هر روز دلم نو شکری نوش کند

                                                       کز ذوق گذشته‌ها فراموش کند

                                                          اول باده ز عاشقی نوش کند

                                                        آنگاه دهد به ما و مدهوش کند





هر روز بیاید آن سپهدار سماع

چون باد صبا بسوی گلزار سماع

هم طوطی و عندلیب در کار سماع

هم گردد هر درخت پربار سماع




                                                 هر روز نو برآئی ای دلبر جان

                                            سودای نوی درافکنی در سر جان

                                              در ده پرده بهر سحر ساغر جان

                                                ای تو پدرِ جانِ من و مادرِ جان








هر روز پگاه خیمه بر جوی زنی

صد نقش تو بر گلشن خوشبوی زنی

چون دف دل ما سماع آنگاه کند

کش هر نفسی هزار بر روی زنی



                                               هر روز ز عاشقی و شیرین رائی

                                                    مر عاشق را پیرهنی فرمائی

                                                     ای یوسف روزگار ما یعقوبیم

                                                   پیراهن تست چشم را بینائی



مولانا

   




طبقه بندی: مولانا، شعر،
برچسب ها:هر روز دلم در غم تو زار تر است، هر روز به نو برآید آن دلبر مست، هر روز حجاب بی قراران بیش است، هر روز دلم نو شکری نوش کند، هر روز بیاید آن سپهدار سماع، مولانا، چون دف دل ما سماع آنگاه کند،
+ نوشته شده در یکشنبه 19 خرداد 1392ساعت 20:06 توسط س م نظرات()

وقت آن شد...



وقت آن شد که به زنجیر تو دیوانه شویم

بند را برگسلیم از همه بیگانه شویم


جان سپاریم دگر ننگ چنین جان نکشیم

خانه سوزیم و چو آتش سوی میخانه شویم


تا نجوشیم از این خنب جهان برناییم

کی حریف لب آن ساغر و پیمانه شویم


سخن راست تو از مردم دیوانه شنو

تا نمیریم مپندار که مردانه شویم


در سر زلف سعادت که شکن در شکن است

واجب آید که نگونتر ز سر شانه شویم


بال و پر باز گشاییم به بستان چو درخت

گر در این راه فنا ریخته چون دانه شویم


گر چه سنگیم پی مهر تو چون موم شویم

گر چه شمعیم پی نور تو پروانه شویم


گر چه شاهیم برای تو چو رخ راست رویم

تا بر این نطع ز فرزین تو فرزانه شویم


در رخ آینه عشق ز خود دم نزنیم

محرم گنج تو گردیم چو پروانه شویم


ما چو افسانه دل بی‌سر و بی‌پایانیم

تا مقیم دل عشاق چو افسانه شویم


گر مریدی کند او ما به مرادی برسیم

ور کلیدی کند او ما همه دندانه شویم


مصطفی در دل ما گر ره و مسند نکند

شاید ار ناله کنیم استن حنانه شویم


نی خمش کن که خموشانه بباید دادن

پاسبان را چو به شب ما سوی کاشانه شویم



مولانا





طبقه بندی: شعر، مولانا،
برچسب ها:وقت آن شد، وقت آن شد که به زنجیر تو دیوانه شویم، مولانا، سخن راست تو از مردم دیوانه شنو، پاسبان، خمش، حنانه،
+ نوشته شده در چهارشنبه 8 خرداد 1392ساعت 22:43 توسط س م نظرات()

بار دگر چنان مکن...


دوش چه خورده‌ای دلا راست بگو نهان مکن

چون خمشان بی‌گنه روی بر آسمان مکن


باده خاص خورده‌ای نقل خلاص خورده‌ای

بوی شراب می زند خربزه در دهان مکن


روز الست جان تو خورد میی ز خوان تو

خواجه لامکان تویی بندگی مکان مکن


دوش شراب ریختی وز بر ما گریختی

بار دگر گرفتمت بار دگر چنان مکن


من همگی تراستم مست می وفاستم

با تو چو تیر راستم تیر مرا کمان مکن


ای دل پاره پاره‌ام دیدن او است چاره‌ام

او است پناه و پشت من تکیه بر این جهان مکن


ای همه خلق نای تو پر شده از نوای تو

گر نه سماع باره‌ای دست به نای جان مکن


نفخ نفخت کرده‌ای در همه دردمیده‌ای

چون دم توست جان نی بی‌نی ما فغان مکن


کار دلم به جان رسد کارد به استخوان رسد

ناله کنم بگویدم دم مزن و بیان مکن


ناله مکن که تا که من ناله کنم برای تو

گرگ تویی شبان منم خویش چو من شبان مکن


هر بن بامداد تو جانب ما کشی سبو

کای تو بدیده روی من روی به این و آن مکن


شیر چشید موسی از مادر خویش ناشتا

گفت که مادرت منم میل به دایگان مکن


باده بنوش مات شو جمله تن حیات شو

باده چون عقیق بین یاد عقیق کان مکن


باده عام از برون باده عارف از درون

بوی دهان بیان کند تو به زبان بیان مکن


از تبریز شمس دین می رسدم چو ماه نو

چشم سوی چراغ کن سوی چراغدان مکن



مولوی





طبقه بندی: شعر، مولانا،
برچسب ها:دوش چه خورده‌ای دلا راست بگو نهان مکن، الست، مولوی، مولانا، شمس، شراب، باده،
+ نوشته شده در سه شنبه 17 بهمن 1391ساعت 14:21 توسط س م نظرات()

محمد (ص)


من بندهٔ قرآنم اگر جان دارم

من خاک در محمد مختارم

گر نقل کند جز این کس از گفتارم

بیزارم از او وز این سخن بیزارم


مولوی





طبقه بندی: شعر، مولانا،
برچسب ها:من بندهٔ قرآنم اگر جان دارم، محمد، پیامبر، رسول، مولوی، مولانا، قرآن،
+ نوشته شده در پنجشنبه 21 دی 1391ساعت 19:20 توسط س م نظرات()

حلقه عاشقان ...


عشق است بر آسمان پریدن

صد پرده به هر نفس دریدن


اول نفس از نفس گسستن

اول قدم از قدم بریدن


نادیده گرفتن این جهان را

مر دیده خویش را بدیدن


گفتم که دلا مبارکت باد

در حلقه عاشقان رسیدن


ز آن سوی نظر نظاره کردن

در کوچه سینه‌ها دویدن


ای دل ز کجا رسید این دم

ای دل ز کجاست این طپیدن


ای مرغ بگو زبان مرغان

من دانم رمز تو شنیدن


دل گفت به کار خانه بودم

تا خانه آب و گل پریدن


از خانه صنع می پریدم

تا خانه صنع آفریدن


چون پای نماند می کشیدند

چون گویم صورت کشیدم



مولانا





طبقه بندی: مولانا، شعر،
برچسب ها:عشق، عشق است بر آسمان پریدن، نظر، مولانا، صنع، رمز، دل،
+ نوشته شده در جمعه 28 مهر 1391ساعت 17:12 توسط س م نظرات()

چشم تو خواب می‌رود یا که تو ناز می‌کنی؟


چشم تو خواب می‌رود یا که تو ناز می‌کنی

نی به خدا که از دغل چشم فراز می‌کنی


چشم ببسته‌ای که تا خواب کنی حریف را

چونک بخفت بر زرش دست دراز می‌کنی


سلسله‌ای گشاده‌ای دام ابد نهاده‌ای

بند کی سخت می‌کنی بند کی باز می‌کنی


عاشق بی‌گناه را بهر ثواب می‌کشی

بر سر گور کشتگان بانگ نماز می‌کنی


گه به مثال ساقیان عقل ز مغز می‌بری

گه به مثال مطربان نغنغه ساز می‌کنی


طبل فراق می‌زنی نای عراق می‌زنی

پرده بوسلیک را جفت حجاز می‌کنی


جان و دل فقیر را خسته دل اسیر را

از صدقات حسن خود گنج نیاز می‌کنی


پرده چرخ می‌دری جلوه ملک می‌کنی

تاج شهان همی‌بری ملک ایاز می‌کنی


عشق منی و عشق را صورت شکل کی بود

اینک به صورتی شدی این به مجاز می‌کنی


گنج بلا نهایتی سکه کجاست گنج را

صورت سکه گر کنی آن پی گاز می‌کنی


غرق غنا شو و خمش شرم بدار چند چند

در کنف غنای او ناله آز می‌کنی



مولوی





طبقه بندی: مولانا، شعر،
برچسب ها:چشم، ناز، عاشق، نماز، حجاز، مولوی، چشم تو خواب می‌رود یا که تو ناز می‌کنی،
+ نوشته شده در چهارشنبه 12 مهر 1391ساعت 19:53 توسط س م نظرات()

شراب خدایی



بده ای دوست شرابی که خدایی است خدایی

نه در او رنج خماری نه در او خوف جدایی


چو دهان نیست مکانش همه اجزاش دهانش

ز زمین نیست نباتش که سمایی است سمایی


ببرد بو خبر آن کس که بود جان مقدس

نبود مرده که کرکس کندش مرده ربایی


به دل طور درآید ز حجر نور برآید

چو شود موسی عمران ارنی گو به سقایی


می لعل رمضانی ز قدح‌های نهانی

که به هر جات بگیرد تو ندانی که کجایی


رمضان خسته خود را و دهان بسته خود را

تو مپندار کز آن می نکند روح فزایی

 

مولانا




طبقه بندی: شعر، مولانا،
برچسب ها:مولانا، خدایی، رمضان، موسی، روح، طور، نور،
+ نوشته شده در شنبه 31 تیر 1391ساعت 09:38 توسط س م نظرات()

خیزید که آن فاتح ابواب درآمد



بار دگر آن آب به دولاب درآمد

وان چرخه گردنده در اشتاب درآمد


بار دگر آن جان پر از آتش و از آب

در لرزه چو خورشید و چو سیماب درآمد


بار دگر آن صورت پنهانی عالم

از روزن جان دوش چو مهتاب درآمد


خورشید که می‌درد از او مشرق و مغرب

از لطف بود گر به سطرلاب درآمد


بار دگر آن صبح بخندید و بتابید

تا خفته صدساله هم از خواب درآمد


بار دگر آن قاضی حاجات ندا کرد

خیزید که آن فاتح ابواب درآمد


بار دگر از قبله روان گشت رسالت

در گوش محمد چو به محراب درآمد


چون رفت محمد به در خیبر ناسوت

نقبی بزد از نصرت و نقاب درآمد


از بیم ملک جمله فلک رخنه و در شد

وز بیم مسبب همه اسباب درآمد


آری لقبش بود سعادت بک عالم

زان پیش که اشخاص به القاب درآمد


بگشاد محمد در خمخانه غیبی

بسیار کسادی به می ناب درآمد


از بهر دل تشنه و تسکین چنین خون

آن جام می لعل چو عناب درآمد


خاموش کن امروز که این روز سخن نیست

زحمت مده آن ساقی اصحاب درآمد



مولانا





طبقه بندی: شعر، مولانا،
برچسب ها:بار، آن، آب دولاب، درآمد، چرخه، گردنده، اشتاب، جان، پر، از، آتش، لرزه، خورشید، سیماب، صورت، پنهانی، عالم، روزن، دوش، چ. مهتاب، مشرق، مغرب، لطف، سطرلاب، صبح، بخندید، بتابید، صدساله، خفته، خواب، قاضی، حاجات، فاتح، ابواب، خیزید، دگر، قبله، گشت، رسالت، گوش، محمد، محراب، چون، خیبر، ناسوت، نقبی، نصرت، نقاب، ملک، جمله، فلک، رخنه، بیم، مسبب، اسباب، آری، لقبش، سعادت، پیش، اشخاص، بگشاد، خمخانه، غیبی، کسادی، ناب، تشنه، تسکین، چنین، خون، لعل، عناب، خاموش، سخن، ساقی، اصحاب،
+ نوشته شده در یکشنبه 28 خرداد 1391ساعت 17:52 توسط س م نظرات()

.: تعداد کل صفحات 2 :. [ 1 ] [ 2 ]